ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΣΤΙΚΟ


Σε σήκωσαν οι φίλοι σου…
... ‘εις ασφοδελούς λειμώνας’…

Η δεύτερη σελήνη του Αυγούστου
Σημαδεύτηκε με θάνατο…

Ο Γιώργος το ίδιο βράδυ
στην πλατεία, με μάτια κόκκινα
μπροστά σ’ ένα ποτήρι μπύρα
μου μίλησε για το εφτά καρό.
Ποιος τόβαλε πίσω απ’ την πλάτη σου
μέσ’ τον καθρέφτη;
Ποιος σε σημάδεψε με τούτο το χαρτί;
……………………………………………………
Μετά ο χάλκινος δίσκος του ταρρώ
Που έβγαλε απ’ την τσέπη!

Στο μπαρ πάνω στο πάγκο
τρείς νύχτες πριν
ασφόδελοι στο βάζο, μαζί με τα ποτήρια,
είχα και γω στο χέρι δυό.
Είπα, να δεις, κακό λουλούδι…

Όμως τι φταίει ένα λουλούδι;…
Μαζεύει μόνο του νερό και ζει στον άμμο!!

Πολυνίκης, Τίμος, Άρης, Φαίδων…

Είπαν:
Της έπιασε το γόνα:
- Καμάρα μου, εμείς μαζί θα ζήσουμε…

Τότε …δεν είδε…

Εκείνη άνοιξε την πόρτα
πήδηξε…πρόφταξε…
ήρθε σε μας.

Η δεύτερη σελήνη του Αυγούστου
Σημαδεύτηκε με θάνατο…
Αέρα πολύ και κύματα
και κοφτερό, ατσάλινο ουρανό
τη νύχτα τη μεγάλη,
οι ασφόδελοι να γέρνουν μαλακά
με τ’ άλλα αμμουδερά χορτάρια…