Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2005

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


Κυριακή απόγευμαΚάθομαι μπρoς στον υπολογιστή .Οι μέρες κατρακυλάνε μιά μιά. Σηκώνομαι πάω στην τηλεόραση. Την ανάβω .Μετά ξαναγυρίζω στον υπολογιστή .Πορεία δέκα μέτρων. Και πάλι και πάλι. Το βράδυ θα πάωμέχρι την κρεβατοκάμαρα. Μιά αλλαγή στη διαδρομή .Πριν ,θα πλύνω τα δόντια μου .Μια μικρή παρέκκλιση. .-ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΜΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ-ΝΑ ΜΗΝ ΤΡΩΜΕ ΑΛΑΤΙΑ ΚΑΙ ΛΙΠΑΡΑ-ΝΑ ΜΗ ΚΑΠΝΙΖΟΥΜΕ- Εγώ. Μιά μύγα μ’εκνευρίζει, μου κάνει συντροφιά τρις μέρες τώρα. Κάθεται στα τσιγάρα μου, στην οθόνη του υπολογιστή , στο χέρι μου. Δεν μ’αφήνει να γράψω Της έδωσα μια δυο αλλά δεν τη πέτυχα .Κάνει βόλτες πάνω στα πλήκτρα .Εγώ κι’ αυτή κινούμαστε μέσα στο σπίτι. Τρίβει τα δυό μπροστινά της πόδια και μετά το κεφάλι της. Λένε πως οι μύγες έχουν πολυπρισματική όραση .Δηλαδή με βλέπει σε πολλά αντίτυπα όπως πολλές τηλεοράσεις .Εγώ .Οταν ξαπλώνω αγγίζω το σώμα μου μια γύρα ,δεν ξέρω γιατί, μάλλον όλοι το κάνουν αυτό .Μετά ανοίγω την άλλη τηλεόραση. Οταν μουρμουρίζει με κάνει και κοιμάμαι. Οταν τη σβήσω πριν νυστάξω δεν μπορώ να κοιμηθώ .Η μύγα μου φαίνεται πως έχει παχύνει τρις μέρες μέσα στο σπίτι απ’ τα υπολύματα των φαγητών στο νεροχύτη .Εγώ είμαι .Εγώ είμαι και το πακέτο με τα γράμματα στο ντουλάπι. Δεν μου χρειάζονται πια .Θα τα πετάξω. Και οι κασέτες απ’ τα τηλεφωνήματα της Ελένης .Και τα γραφτά μέσα στο μεγάλο κουτί ούτε αυτά τα θέλω. Και το άλλο κουτί με τις φωτογραφίες απ’ τη ζωή μας τα νιάτα της μάνας μου και του πατέρα μου και τις δικές μου τις παιδικές αλλά και τις άλλες όλες . Εγώ είμαι και οι πίνακες που έφτιαξα κι αυτοί μπορούν να φεύγουν. Τα ρούχα και τα βιβλία δεν το συζητώ φεύγουνε ήδη πετάνε στον αέρα ανάμεσα σε λάμπες κεντήματα,καναπέδες, σεντόνια μικροαντικείμενα και ηλεκτρικά είδη .Συγγενείς δεν υπάρχουν κι αν υπάρχουν έχουν τη δική τους ζωή. Αναρωτιέμαι αν οι μύγες πίνουν νερό. Το πρωί άνοιξα τα παράθυρα μήπως ήθελε να πάει καμιά βόλτα. Κι όμως δεν έφυγε! Θα της βάλω λίγια ζάχαρη νάχει να τρώει γιατί έπλυνα το νεροχύτη! Ξέρω ,τώρα που θα πάω μέσα για ύπνο θα με ακολουθήσει και το πρωί όταν θάρθει το φως, αυτή θα είναι εκεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια: